Ah sözde Müslümanlar, Allah’a, Peygamberlerine, Meleklerine, Kitaplarına, Ahiret Günü’ne, Kadere ve diğer iman esaslarına canı-ı gönülden iman edebilseler… Söz konusu bu imanları hançerelerinde (gırtlaklarında) kalmayarak, kalpleri başta olmak üzere hücre hücre, ilmik ilmik tüm bedenlerine, damarlarına, sistemlerine sirayet etse…Ne de güzel olurdu değil mi ?
Ah sözde Müslümanlar, iman etmenin kadr-u kıymetini; iman ve vatan şairimiz merhum Mehmet Akif ERSOY’un :
“İmandır o cevher ki, ilâhî ne büyüktür, İmansız olan paslı yürek sinede yüktür.”derken neler hissettiğini; iman dairesinin dışında kalmanın insanlar açısından ne gibi hazin sonuçlar doğuracağını bir anlayabilseler…
Müslüman olmalarının kaçınılmaz bir gereği olarak bu iman, hayatları boyunca tüm iş ve işlemlerine, söz ve kavillerine, hâl ve hareketlerine; içtimai, siyasî, hukuki, ahlakî, sosyal ve kültürel münasebetlerine bilâ istisna dalga dalga yayılsa…
Ah sözde Müslümanlar, İslâm Dini’nin sadece ibadetlerden, zikirlerden, dualardan, tören ve merasimlerden, hayır-hasenat işlerinden ibaret olmadığını; aynı zamanda İslâm’ın bir hayat modeli, yaşam biçimi, bir sistem-nizam olduğunu bir anlayabilseler…
Ah sözde Müslümanlar, İslâm Âlem-i üzerinde sahnelenmekte olan şu kirli ve paslı sağ-sol, Türk-Kürt, alevi-sünni, seküler-dinci oyunlarını bir kavrayabilseler…Sağ-sol kavramlarının iktisatla ilgili olduğunu, bu bakımdan hayatın sadece ekonomik alanını ilgilendirdiğini; halbuki İslâm’ın hayatın her saniyesine, her safhasına ait kurallar ve hükümler koyduğunu, Müslümanların da bu kurallara ve hükümlere uymakla mükellef olduklarını; dünya ve Âhiret mutluluğunun buna bağlı olduğunu idrak edebilseler…
Ah sözde Müslümanlar, dünyada var olan asıl kavganın Hak-batıl kavgası olduğunu, bu hengamede Müslümanların bilinçli ve kasıtlı olarak işbirlikçi sözde müslümanlar tarafından emperyalizmin lehine etkisizleştirildiğini, pasif duruma düşürüldüğünü, çer-çöp haline getirildiğini, kurda-kuşa yem ve dünyayı avucunun içinde evirip çeviren ırkçı siyonizme, küresel çetelere dolgu malzemesi yapıldığını bir fark edebilseler…
Ah sözde Müslümanlar, Kur’an-ı Kerim’in kendilerine sunduğu nimetlerin kıymetini bilerek, aralarında peydahlanan sun’i ayrılık-gayrılıkları, çekişmeleri, sürtüşmeleri, kavga ve savaşları durdurarak, ehl-i küfre karşı tek yürek-tek vücut olmanın sağlayacağı avantajları hissedebilseler…Ve bunu hayata aksettirebilseler…
Ah bazı sözde Müslümanlar, kendilerine emanet teslim edildiğinde ona ihanet etmeseler…Ellerine fırsat geçtiğinde ihalelere fitne-fesat karıştırmasalar… İş başına geldiklerinde adaletle iş yapsalar, yandaşlarını, akrabalarını, arkadaşlarını ve sevdiklerini-sevenlerini kayırmasalar…Millet ve memleket lehine iş ve icraat yapsalar….
Ah sözde Müslümanlar, idarî mekanizmalara getirildiklerinde ve kendilerine ulvî görevler tevdi edildiğinde hırsızlık-arsızlık, yolsuzluk yapmasalar; nimetin ve külfetin paylaşımında adil olsalar; torpil, adam kayırma iş ve işlemlerine tevessül etmeseler…
Ah sözde ve şuursuz Müslümanlar, bilinçli ve samimi olsalar; zulme meyletmeseler, zalimlere destek olmasalar, zalimlerle iş tutmasalar…Kendilerinin ve tüm insanların dünya ve âhiret kurtuluşlarının iman ettikleri Mukaddes Din İslâm’ın ilke ve prensiplerinde olduğunu anlayabilseler…Bu itibarla da İslâm’ın diğer insanlara tebliğinde ve insanların İslâm’a davet edilmelerinde görev alabilseler, hayra motor, şerre fren olmanın faziletlerini, getirilerini bir kavrayabilseler…
Ah sözde Müslümanlar, Müslümanlığın sadece süslü sözler ile, yaldızlı nutuklarla, iyi dilek ve temennilerle değil de; kâmil manada iman ve bu iman üzere hayatı dizayn etmekle; günahlar ve haramlardan kaçınmakla, ilâhi emir ve yasaklara bilâ istisna riayet etmekle, salih amellerle hayatı süslemekle, İslâm ahlâkı ile ahlâklanmakla mümkün olabileceğini bir anlayabilseler…Aahh SÖZDE MÜSLÜMANLAR ÖZDE MÜSLÜMAN OLSA…Selâm ve dua ile…
Hayatın akışı içinde biz Müslümanlar için iki bağlayıcı unsur vardır. Bunların ilki Âlemleri yaratan, yaşatan, yöneten, besleyen, dünya ve Ahiretin sahibi Yüce Mevlâ’mızın emir ve yasaklarıdır; ikincisi ise Âlemlere rahmet olarak gönderilen Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (sav) efendimizin Hadis-i Şerifleri ve Sünnet-i Seniyyesidir.
Yüce Rabbimizin emir ve yasakları hakkında yorum yapmak, eleştiride bulunmak bizim hakkımız da değildir, haddimiz de değildir. Bizlere düşen görev ilahi emirlere uymak ve yasaklardan da kaçınmaktır. Bununla beraber Peygamberimize tabi olmak, O’nun öğretilerine, yaşadığı hayat modeline ve tavsiyelerine uygun bir hayat yaşamak olmazsa olmazımızdır. Çünkü inancımıza göre dünya ve Ahiret huzuru ve kurtuluşunun tek yolu budur.
Nitekim Kur’an-ı Kerim Haşr suresi 7. ayette rabbimiz “…Peygamber size neyi verdiyse onu alın, size neyi yasaklarsa ondan da sakının...” buyurmaktadır. Ahzab suresi 21. Ayette ise ” And olsun ki, Rasülüllah sizin için, Allah’a, ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah’ı çok zikredenler için güzel bir örnektir.” Nisa suresi 80. ayette “Kim Rasüle itaat ederse Allah’a itaat etmiş olur...” Nisa suresi 64. ayette ” Biz her peygamberi ancak kendisine itaat edilsin diye gönderdik…” Âli İmran suresi 31. ayette ” (Rasülüm) De ki, eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyunuz ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın…” buyrularak, Peygambere tabi olmanın,O’na uymanın önemi bize belirtilmektedir.
Kendisine tabi olmak hususunda Peygamberimiz Efendimiz (sav) ” Benim sünnetime sarılın…(Ebu Davut, sünnet 5). “Kim bana itaat ederse Allah’a itaat etmiş olur, kim bana asi olursa Allah’a asi olur. (Buhari, ahkam:1) buyurarak, konunun ehemmiyetini beyan etmişlerdir.
Müslümanlardan oluşan bir toplumun fertleri “Rabbimiz Allah, Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (sav), Dinimiz İslam, Kitabımız Kur’an-ı Kerim” diyorlar ise bu insanlar elleri öpülesi, mübarek, muhterem, muazzam ve hürmete lâyık insanlardır. Çünkü insanların başlarına gelen tüm maddî-manevî, sıkıntılar, belâlar, savaşlar, ölüm-zulüm hadiseleri, toplumsal felaketler insanların bu imanî çizgiye gelememiş, Peygamberimizi örnek ve önder olarak tanımamış veya tanıyamamış olmalarındandır.
Ancak, Amma ve lâkin bu insanların cemiyet hayatları, cadde ve sokakları, şehirleri ve meydanları, düğün-nişan salonları, parkları-plajları, okulları, eğlence mekânları, iş yerleri-resmî kurumları Kitaba ve sünnete uygun değilse bu durum sıkıntılı durumdur, bu hâl kabul edilemez bir hâldir.
Söz konusu toplumu oluşturan kişiler sakal bırakırken, kıyafet modelini seçerken, su içip-yemek yerken, ibadet ederken, yatıp-kalkarken, evlere ve tuvaletlere girip-çıkarken sünnet kurallarına uygun davranıyorlarsa bu durum her türlü takdire şayandır, övgüye ve medh-ü senaya lâyıktır.Burada itiraz edilecek,eleştirilecek,beğenilmeyecek bir husus yoktur, zira Müslümanlar açısından bakılınca olması gereken budur.
Ancak, amma ve lâkin bu insanların yaşadığı toplumun cemiyet hayatında, ticaret hukukunda, aile hukukunda, miras hukukunda, idarî hukukunda, eğitiminde, siyasetinde, ziraatinde, insanlar arası ilişkilerinde Peygamber Efendimizin önerdiği modele uyulmuyorsa, sünnet-i seniyye kuralları kaale alınmıyorsa o toplumun fertleri ya peygamberlerini tanıyamamışlardır veya tanımışlardır da işin içinde başka kirli işler mevcut demektir. Yani ya çıkar-menfaat, ya makam-mevki, ya şeref-şan, sosyal statü veya daha başka ilişkiler söz konusudur.
Bu toplumun fertleri çok dindar, mütedeyyin, güzel ahlaklı, ihlaslı, takva sahibi, tarikat ehli olduklarını beyan ediyorlarsa bu durum da güzeldir, her türlü övgüye ve takdire lâyıktır, zira olması gereken budur, gönül bunu arz eder, yürekler bu hasretle tutuşur. Böylesine mübarek, muhterem ve gönül dostu insanlardan kim hoşlanmaz ki.
Ancak, amma ve lâkin bu insanların idarî makamlara getirdiği, yönetimi teslim ettiği insanlar haram-helal sınırlarına riayet etmiyorlarsa, Allah’ın kanunlarına aykırı kanun ve diğer mevzuat hükümleri çıkartıp uygulamaya koyuyor ve diğer insanları da buna mecbur bırakıyorlarsa, hak ve hukuka uygun
icraat yapmıyorlarsa…İsraf, yolsuzluk, arsızlık, hırsızlık, zulüm, torpil, adam kayırma, kul hakkına tecavüz ve bunlara benzer işlere bulaşıyorlarsa söz konusu kişilerin gönülleri okşayan-mest eden o güzel iddiaları havada asılı kalır, izaha muhtaç hale gelir. Çünkü iddia ile icraat mütenasip değildir, ikisi arasında uyum yoktur, uçurum vardır.
Dost acı söyler ama doğru söyler derler ya, marifet doğruları acı hissettirmeden söylemektir. Mümkün mertebe acı hissettirmeden hakikatleri gündeme getirmeye, gerçekleri söylemeye azami derecede gayret ediyoruz. Başarılı olduk mu, olamadık mı, bu tartışılabilir. Şu vardır ki, efendimizin tabiri ile diyoruz ki, ameller niyetlere göredir, sürçü lisan edersek affola…
Mevzu bahis ettiğimiz özü ile sözü, fiili ile kavli, içi ile dışı pek de uyumlu olmayan insanlar “İman ettik” dedikleri Yüce Allah’a gerçek manada iman edememişler; “Tabi olduk” dedikleri peygamberimizi gereği gibi anlayamamışlar,tanıyamamışlar; “inandık” dedikleri Kur’an-ı Kerim’i iyi anlayamamışlar; “Dinimiz” dedikleri İslâm’ı doğru-dürüst öğrenememişlerdir.
Bu durumda ne yapılması mı gerekir ? Yeniden iman etmek, yeniden Mü’min olmak, Allah’a, Peygambere, kitaba yeniden inanmak, İslam’ı gereği gibi öğrenmek, yaşamak ve yaymaktır. İman ve vatan şairimiz Mehmet Akif ERSOY’un deyimiyle ” YOL VARSA BUDUR ANCAK, BİLMİYORUM BAŞKA ÇIKAR YOL.”
Hayatın akışı içinde biz Müslümanlar için iki bağlayıcı unsur vardır. Bunların ilki Âlemleri yaratan, yaşatan, yöneten, besleyen, dünya ve Ahiretin sahibi Yüce Mevlâ’mızın emir ve yasaklarıdır; ikincisi ise Âlemlere rahmet olarak gönderilen Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (sav) efendimizin Hadis-i Şerifleri ve Sünnet-i Seniyyesidir. Yüce Rabbimizin emir ve yasakları hakkında yorum yapmak, eleştiride bulunmak bizim hakkımız da değildir, haddimiz de değildir. Bizlere düşen görev ilahi emirlere uymak ve yasaklardan da kaçınmaktır. Bununla beraber Peygamberimize tabi olmak, O’nun öğretilerine, yaşadığı hayat modeline ve tavsiyelerine uygun bir hayat yaşamak olmazsa olmazımızdır. Çünkü inancımıza göre dünya ve Ahiret huzuru ve kurtuluşunun tek yolu budur. Nitekim Kur’an-ı Kerim Haşr suresi 7. ayette rabbimiz “…Peygamber size neyi verdiyse onu alın, size neyi yasaklarsa ondan da sakının…” buyurmaktadır. Ahzab suresi 21. Ayette ise ” And olsun ki, Rasülüllah sizin için, Allah’a, ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah’ı çok zikredenler için güzel bir örnektir.” Nisa suresi 80. ayette “Kim Rasüle itaat ederse Allah’a itaat etmiş olur…” Nisa suresi 64. ayette ” Biz her peygamberi ancak kendisine itaat edilsin diye gönderdik…” Âli İmran suresi 31. ayette ” (Rasülüm) De ki, eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyunuz ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın…” buyrularak, Peygambere tabi olmanın,O’na uymanın önemi bize belirtilmektedir. Kendisine tabi olmak hususunda Peygamberimiz Efendimiz (sav) ” Benim sünnetime sarılın…(Ebu Davut, sünnet 5). “Kim bana itaat ederse Allah’a itaat etmiş olur, kim bana asi olursa Allah’a asi olur. (Buhari, ahkam:1) buyurarak, konunun ehemmiyetini beyan etmişlerdir. Müslümanlardan oluşan bir toplumun fertleri “Rabbimiz Allah, Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (sav), Dinimiz İslam, Kitabımız Kur’an-ı Kerim” diyorlar ise bu insanlar elleri öpülesi, mübarek, muhterem, muazzam ve hürmete lâyık insanlardır. Çünkü insanların başlarına gelen tüm maddî-manevî, sıkıntılar, belâlar, savaşlar, ölüm-zulüm hadiseleri, toplumsal felaketler insanların bu imanî çizgiye gelememiş, Peygamberimizi örnek ve önder olarak tanımamış veya tanıyamamış olmalarındandır. Ancak, Amma ve lâkin bu insanların cemiyet hayatları, cadde ve sokakları, şehirleri ve meydanları, düğün-nişan salonları, parkları-plajları, okulları, eğlence mekânları, iş yerleri-resmî kurumları Kitaba ve sünnete uygun değilse bu durum sıkıntılı durumdur, bu hâl kabul edilemez bir hâldir. Söz konusu toplumu oluşturan kişiler sakal bırakırken, kıyafet modelini seçerken, su içip-yemek yerken, ibadet ederken, yatıp-kalkarken, evlere ve tuvaletlere girip-çıkarken sünnet kurallarına uygun davranıyorlarsa bu durum her türlü takdire şayandır, övgüye ve medh-ü senaya lâyıktır.Burada itiraz edilecek,eleştirilecek,beğenilmeyecek bir husus yoktur, zira Müslümanlar açısından bakılınca olması gereken budur. Ancak, amma ve lâkin bu insanların yaşadığı toplumun cemiyet hayatında, ticaret hukukunda, aile hukukunda, miras hukukunda, idarî hukukunda, eğitiminde, siyasetinde, ziraatinde, insanlar arası ilişkilerinde Peygamber Efendimizin önerdiği modele uyulmuyorsa, sünnet-i seniyye kuralları kaale alınmıyorsa o toplumun fertleri ya peygamberlerini tanıyamamışlardır veya tanımışlardır da işin içinde başka kirli işler mevcut demektir. Yani ya çıkar-menfaat, ya makam-mevki, ya şeref-şan, sosyal statü veya daha başka ilişkiler söz konusudur. Bu toplumun fertleri çok dindar, mütedeyyin, güzel ahlaklı, ihlaslı, takva sahibi, tarikat ehli olduklarını beyan ediyorlarsa bu durum da güzeldir, her türlü övgüye ve takdire lâyıktır, zira olması gereken budur, gönül bunu arz eder, yürekler bu hasretle tutuşur. Böylesine mübarek, muhterem ve gönül dostu insanlardan kim hoşlanmaz ki.
Yaşadığımız toplumda bazı durumlar vardır ki, bunlara şahit olmak, yaşamak zorunda kalmak inançlı insanlar olarak huzurumuzu bozuyor, vicdanlarımızı parçalıyor. Sinir sistemimizi alevlendiren, beyin hücrelerimizi uyuşturan ve bizi derin düşüncelere sevk eden (etmesi gereken) bu gerçekleri önce nefislerimize, sonra da etrafımızdakilere sorular halinde arz etmek istiyorum ki, beraberce çözüm üretebilelim, bu girdaptan nasıl kurtulabileceğimizi araştıralım, en azından bu uğurda gayret edelim. Bu soruları gündeme taşırken hiç bir kimseyi, kurumu, gurubu, meşrebi, cemaati vs. hedef almadığımı, eleştirilerimin tamamen iyi niyete dayalı, yapıcı olduğunu özellikle beyan etmek isterim. SORU :1- Kendisi gibi fani olan bir insanı adeta secde edercesine putlaştıran, iyi veya kötü, hayır veya şer her amelini, her düşüncesini alkışlayıp onaylayan, her yanlışı örtbas etmek için deyim yerindeyse kırk dereden su getiren kişinin iman durumu nedir ? Bu insanın imanı ve imam ise imameti geçerli olabilir mi ?SORU :2- Allahü Teala dünya hayatında insanların hayat modelini belirlemiş, yol haritasını çizmiş ve Kur’an-ı Kerim’de helal ve haramları beyan etmiştir. Peygamberler de (sav) bu hükümleri bizzat yaşayarak, tatbik ederek insanlara göstermişlerdir. Buna rağmen Allahü Teala’nın haram ettiklerini helâl sayan, serbest eden, helal ettiklerini de yasaklayan sistemleri icat edenlerin, uygulayanların ve buna destek verenlerin Müslümanlık iddiaları Akaid hükümleri açısından nasıl izah edilebilir ? SORU :3- Bir Müslümanın, Allah’a tüm isimleri, zati ve subuti sıfatları ile iman etmesi gerekirken, Mevlâ’mızın isim ve sıfatlarını bilmeden, anlamadan, dikkate almadan Allah’a iman ettiğini iddia eden kişinin iddiası ne derece doğrudur ? SORU :4- Cenabı Allah Müslümanlara Kur’an ve sünnet ilke ve prensiplerine uygun olarak İslâm Nizamını tesis etmelerini ve buna göre yaşamalarını emrettiği halde, bu ilahi emri göz ardı ederek, tıpkı sosyalizm gibi şirk ve küfür üzerine inşa edilen, tağuti ve zulüm nizamı olan kapitalizmi kendi hür iradesi ve arzusu ile kabul eden, makbul sayan, destek veren, tavsiye eden insanda İman var mıdır, böylelerinin imanı caiz midir ? SORU :5- Bir kısım insanların usul ve adaba aykırı olarak, teganni ile Kur’an-ı Kerim tilavet etmeleri karşısında duygulanan, gözleri yaşaran, güya kalpleri ürperen, ancak kendilerine okunan Kur’an ayetlerinin manası söylendiğinde bazı hükümlere itiraz eden, temkinli yaklaşan, “bana göre” diye söze başlayıp, nefsine, hevasına göre hükümler icad eden, allame-i cihan rolüne bürünen insanların Kur’an-ı Kerim’e iman iddiası ne derece makbuldür ?SORU :6- Genelde “imanın şartları”na, özelde ise “ilahi kitaplara” inandığını beyan eden, ancak “İslamın emir ve hükümleri” anlamına gelen “ŞERİAT” a karşı olduğunu söyleyen, özgür iradesi ile, kimsenin baskısı ve zoru olmadan “Lâdinilik” esası üzerine kurgulanan Fransa yapımı “LÂİKLİK” düzenini benimseyen, savunan, tavsiye eden, reklamını yapan kimselerin “Mü’min ve Müslüman” lık iddiaları geçerli midir ?SORU :7- Bilerek-bilmeyerek imanını- ibadetlerini, kılık-kıyafetini, takva ve ihlasını, ahlakını muhtelif sebeplerle ticaretine veya siyasetine alet edenlerin, gösteriş veya dünya menfaatleri uğruna ibadet eden, eder gibi görünenlerin akibetleri, hâl-i pür melalleri ne ola ? SORU :8- Vatandaş olmaları hasebiyle başkalarının(gayri müslimlerin) sözde hak ve hukukunu korumak, hayat tarzlarına saygı duymak adına, bazı haramların meşru sayılması ve serbest bırakılması gerektiğini savunan, dolayısıyla iman ilke ve prensiplerinden taviz veren kişilerin itikadi durumları ne durumdadır ? SORU :9- Yüce İslam Dinini sadece bir takım ibadetlerden, dualardan, zikirlerden, ahiret aleminden ibaret zanneden, dolayısıyla hayat ve aksiyon dini olan İslam’ı (Hıristiyanlık misali) tören ve merasim dinine dönüştüren, camilerin dört duvarı arasına ve mezarlıkların içine hapseden zihniyetten, bu zihniyete sahip olanlardan kime ne hayır gelir ? Bu tip insanların dünya ve ukbada akibetleri ne ola ?
News
