Anasayfa / Yazarlar / BİR KAMYON KADIN

BİR KAMYON KADIN

BEĞENDİM

PKK denilen terör örgütü sadece Kürtlerin hakkını savunan bir hareket değil; komünist-devrimci bir ideolojiye sahip, sınıf mücadelesini ve bağımsız Kürdistan hedefini bir arada savunan devrimci bir örgüt olarak ortaya çıkmıştı.
DEM Parti ise pkk gibi silahlı bir örgüt değil; Kürt sorununun demokratik ve barışçıl çözümünü , eşit yurttaşlığı ve demokratikleşmeyi savunan siyasi bir yapı olarak siyaset yapıyor.
Fakat ben yıllardır şu soruların cevabını tam olarak anlayabilmiş değilim:
PKK ne istiyor?
DEM Parti ne istiyor?
Çünkü Kürt vatandaşların hiçbir zaman ortak bir siyasi talebi olmadı.
Kürt vatandaşların içinde AK Parti’ye oy veren de var, CHP’ye, MHP’ye oy veren de…
Milliyetçi olanı da var, sosyalist olanı da, muhafazakârı da, bağımsızı da…
Peki bu PKK, bu siyasi yapılar kimin hakkını savunuyor?
Çünkü bu yapıların içinde yer alan insanlara bakıyorum; çoğu ülkenin can damarına oturmuş insanlar.
Çoğunun para sorunu yok.
İstediği zaman Amerika’ya, istediği zaman Venezuela’ya gidebilen insanlar.
Fakat dün arabamla giderken önümde üstü kapalı bir kamyon gördüm.
Kamyonun kasasında bir grup kadın vardı.
Kırmızı ışıkta durdu.
Kadınlar çömelmiş vaziyette, ellerinde fındık sepetleri…
Tutunacak bir yerleri olmadığı için birbirlerinin üzerine doğru savruluyor, kimi zaman yere düşüyorlardı.
Bir an aklıma tavuk kamyonları geldi.
O kamyonlarda bile hayvanların taşınması için belli bir düzen, belli bir özen vardı.
Peki kim bu tavuk kadar bile özen gösterilmeyen insanlar?
Ne acıdır ki onların adı da KADIN.
Hani “cennet annelerin ayakları altındadır ” dediğimiz kadın.
Hani kadın özgürlüğü için besteler yaptığımız;
Hani direnişin sembolü dedigimiz kırmızı elbiseli kadın.
Belki de, kadın hakları günü sokağa dökülen binlerce kadından birinin bahçesine fındık toplamaya gidiyorlar.
“Ne yazık ki kimse onların da kadın olduğunun farkında değil “
Peki o zaman PKK ne istiyor?
Bu siyasi yapılar ne istiyor?
Geçtiğimiz hafta Gençlerbirliği-Fenerbahçe maçında, Gençlerbirliği tribününde üzerinde Fenerbahçe forması bulunan dört yaşındaki bir çocuğun, babasının yanında formasının zorla çıkarıldığını görüyoruz.
Hem de özel harekât polislerinin bulunduğu bir ortamda… binlerce kişinin önünde.
Aklım, mantığım almıyor.
Binlerce insan, yüzlerce polis, dört yaşındaki bir çocuğun hayallerini ve özgürlüğünü koruyamıyor.
Dört yaşındaki bir çocuk, üzerinde tuttuğu takımın formasını giydiği için böyle bir muameleye maruz kalıyor.
Milyonlarca insan da bunu seyrediyor.
“Hani PKK ne istiyor,
DEM partisi ne istiyor? diye sormuştum ya…”

yüzyılda kadınların hâlâ balık istifi kamyonlarda taşındığı,
dört yaşındaki bir çocuğun forması çıkarılırken
AK Parti’li, MHP’li, CHP’li, İYİ Parti’li, DEM Parti’li binlerce insanın sadece seyretmekle yetindiği bir ülkede…
“Artık hiçbir şey anlamaya
Hiç kimseye bir şey anlatmaya gerek yok.”