Öğrenciler için yaklaşık üç aydır devam eden tatil süresi bitti. 14 Eylül itibariyle ülkemizde okullar açıldı. Kolay değil. Bir çocuk, 5,5-6 yaşlarında başladığı zorunlu eğitim hayatını 17-18 yaşlarında bitiriyor. Hayata sadece okul eğitimi olarak bakarsak, çocuklarımızın bir daha geri gelmeyecek en güzel yılları okulun giriş kapısı ile çıkış kapısı arasında su gibi geçip gidiyor. Bunun için beni en rahatsız eden sözlerden birisi, “Benim çocuğum okuyacak. ” sözüdür.Senin çocuğun elbette okuyacak. Sadece senin çocuğun değil, herkesin çocuğu okuyacak. Fakat daha mini mini çocuklar. Önüne oyuncak koysan oynuyorlar.Senin çocuğun nasıl okuyacak, nasıl ders çalışacak? Eğitim uzun bir süreç. Bu süreç sonunda nasıl bir çocuk yaratmak istiyorsun? Çocuklar iyice dört duvar arasına sıkıştı.Dün bir veli aradı. “Benim çocuğum proje okuluna gidecekti, puanı yetmedi. Öğretmeni ile konuştum, futbol oynamayı bıraksın, derslerine odaklansın dedi.”Yapmayın arkadaşlar… Hayatta en önemli proje çocuğunuz zaten. Aradan geçen yıllar sonunda sadece ders kitapları arasında kaybetmeyin onu.Varsın oynasın. Basketbol oynasın, voleybol oynasın, futbol oynasın, şarkı söylesin, piyano çalsın…Ama oynasın. Niye oynasın peki? Hayat gittikçe yalnızlaşıyor. İnsanlık dört duvar arasında; telefon, televizyon ve tablet ekranları arasına sıkıştı. Geçenlerde elinde 6-7 yaşlarında bir çocukla bir veli daha geldi.“Ya hocam,” dedi, “benim oğlum top oynamak istiyor. Fakat ben hiç istemiyorum. Okusun istiyorum. ”Allah’tan elinde çocuk var.“İstemiyorsanız buraya niye getirdiniz?” dedim. “Ben istemiyorum ama çocuk çok istiyor. Evde durduramıyoruz.” dedi. Çocuk gözlerimin içine bakıyor. “Hangi ayağını kullanıyorsun? Gol atmayı mı seviyorsun, savunma mı?” gibi sorularla çocuğun dikkatini başka yöne çektim.Sahada başka bir grup antrenman yapıyor.“Biz babanla konuşalım, sen dışarıda biraz maç izle.” dedim.Neşeyle dışarı çıktı.Babasına döndüm.2019 doğumluymuş. Bu sene ikinci sınıfa gidecekmiş.“Peki,” dedim, “evde top oynamak isteyen bir çocuğu durduramıyorsan, yarın kitaplar ve dijital ortam arasında sıkışmış bir çocuğun isteklerini nasıl durduracaksın?”Boş boş yüzüme baktı.“Nasıl yani?” dedi.Nasıl olduğunu nasıl anlatsam bu adama?Daha 7 yaşında bir çocuk.İçi kaynıyor..Ruhu kaynıyor. Belki koşmayı seviyor Belki yüzmeyi seviyor. Sporun her türlüsü çocuğun enerjisini doğru yere yönlendirir. Özgüven kazandırır, denge, dikkat, algılama, ve yorumlama becerilerini geliştirir. Mücadele etmeyi, insanları sevmeyi, kitap okumayı, ders çalışmayı bile sevdirir. Bırakalım çocuklar spor yapsın, oynasın, üretsin, arkadaş edinsin, hayatı tanısın. Çok geç olmadan..Çocukları sınava hazırlarken sağlıklı bir birey olarak hayata hazırlamayı unutmayalım.
News
Gündem
Gündem
